PORZUCILI SWOICH STARSZYCH RODZICÓW NA BURZY… NIE ROZUMIEJĄC, ŻE STARZEC, KTÓREGO UPOKORZYLI, SKRYWA TAJEMNICĘ, KTÓRA MIAŁA ZNISZCZYĆ WSZYSTKO W nocy 22 kwietnia miasto San Rafael wyglądało, jakby tonęło. Deszcz uderzał w dachy. Rynny przelewały się. Ulice były śliskie, puste i lśniły w świetle latarni jak potłuczone szkło. I pośród tej burzy Carmen i Fernando Ruiz szli powoli przez deszcz, przemoczeni do kości, ciągnąc dwie stare walizki, które ledwo trzymały się zamknięte. Carmen trzęsła się tak mocno, że ledwo mogła utrzymać zepsuty parasol nad głową. Fernando, siedemdziesięciopięcioletni, szedł obok niej z opuszczonymi ramionami i mocno zaciśniętą szczęką, odmawiając załamania się przed żoną.