Kilku lokalnych urzędników uczestniczyło w imprezach hazardowych Trenta lub przyjmowało darowizny od wyborców.
acje.
Otrzymanie darowizny nie było automatycznym dowodem korupcji.
Śledczy oddzielili plotki od dowodów.
Niektóre osoby zostały oczyszczone z zarzutów.
Inni zostali objęci dochodzeniem w sprawie etyki.
Najpoważniejsze ustalenia dotyczyły Timmonsa, ponieważ dokumenty i zapisy bankowe bezpośrednio łączyły go z utajnionymi skargami.
Nowy p.o. szeryfa zaapelował do władz stanowych o weryfikację każdego zgłoszenia dotyczącego przemocy domowej, które Timmons zamknął w ciągu ostatnich pięciu lat.
W wyniku tego dochodzenia ponownie otwarto sprawy dotyczące osób, które uważały, że nikt ich nie wysłucha.
Złożyła zeznania June Callaway.
Zrobiła to również siostra Delmara Pike’a, Jenny, której wcześniejsza sprawa o wykroczenie drogowe została zminimalizowana po tym, jak Trent uderzył w jej samochód pod wpływem alkoholu.
Jej zeznania nie potwierdziły wszystkich plotek na jego temat.
Wykazywały one schemat wywierania wpływu, zastraszania i preferencyjnego traktowania.
Dochodzenie w sprawie zakładów również się rozszerzyło.
W domku Trenta nad jeziorem funkcjonariusze znaleźli księgi rachunkowe, listy dłużników, ukrytą gotówkę i zapisy dotyczące nielegalnych pożyczek.
W kilku wpisach użyto inicjałów zamiast imion.
Jeden zestaw dotyczył płatności dokonanych na rzecz Timmonsa.
Inny dokumentował groźby wobec klientów, którzy nie byli w stanie spłacić długów hazardowych.
Rafe zaczął współpracować po otrzymaniu porady od swojego prawnika.
Przyznał się do ściągania pieniędzy i zastraszania dłużników.
Potwierdził również, że Trent planował wykorzystać Lydię jako narzędzie nacisku na Cassidy’ego.
Ta współpraca zmniejszyła ostateczny wyrok Rafe’a, ale nie zniosła jego odpowiedzialności.
Trent początkowo odrzucał wszystkie oferty ugody.
Wierzył, że jego powiązania go ochronią.
Już nie.
Jego sprawa o napaść toczyła się w sądzie stanowym.
Przestępstwa hazardowe i finansowe były ścigane odpowiednimi kanałami stanowymi i federalnymi w oparciu o dowody i przepływ pieniędzy.
Próba planu z udziałem Lydii doprowadziła do dodatkowych zarzutów o manipulowanie świadkami i spisek.
Proces sądowy trwał ponad rok.
Nie była to jedna dramatyczna scena w sądzie.
Odbyły się rozprawy.
Wnioski.
Eksperci medyczni.
Dowody cyfrowe.
Spór o to, czy Lydia powinna zeznawać.
Adwokat Cassidy i rzecznik praw dziecka walczyli o to, by nie dopuścić do jej niepotrzebnego spotkania z Trentem.
Sąd zezwolił na wykorzystanie nagrania z jej przesłuchania do kilku celów, a obrońca miał możliwość zakwestionowania dowodów zgodnie z prawem.
Lydia nie musiała wielokrotnie opisywać najgorszej nocy swojego życia salom pełnym obcych ludzi.
Cassidy zeznawała.
Weszła na salę sądową z laską, ponieważ jej ciało wciąż dochodziło do siebie.
Trent wpatrywał się w nią, gdy przechodziła.
Nie spojrzała na niego.
Prokurator zapytał, dlaczego została po wcześniejszych incydentach.
„Bo za każdym razem, gdy myślałam o wyjściu, przypominał mi, że zastępca szeryfa Timmons był jego przyjacielem”.
„Czy wierzyła pani, że zgłoszenie na niego pomoże?”
„Nie”.
„Co się zmieniło?”
„Moja córka zadzwoniła do kogoś, kto jej uwierzył”.
Cassidy spojrzała na mnie.
Nie czułem się bohaterem.
Sześciolatka zrobiła najodważniejszą rzecz tej nocy.
Zadzwoniła po pomoc, mimo że dorośli wokół niej nauczyli ją, że pomoc może nie nadejść.
Odtworzono nagranie z kuchni.
Głos Trenta opisywał Timmonsa chowającego wcześniejsze skargi.
Ława przysięgłych zapoznała się z dokumentacją szpitalną, nagraniami z sąsiedztwa, przelewami finansowymi i wiadomościami, w których planowano zabrać Lydię.
Obrona argumentowała, że był pod wpływem alkoholu, przestraszony i mówił nieostrożnie.
