Renata myślała, że ​​to będzie najtrudniejszy moment w jej życiu, gdy zabierze do domu mężczyznę, który był od niej o ponad dwadzieścia lat starszy, aby przedstawić go swojej surowej matce, która zmagała się ze wszystkim sama, ale gdy Teresa zobaczyła Estebana, pobiegła mu w ramiona zapłakana i przybrała jego stare imię, Sebastián Rivas, wszystko w świecie dziewczyny zawaliło się w jednej chwili: ojciec, którego uważała za zmarłego, dwudziestoletnia żałoba po matce, związek, który uważała za swoją miłość, i brudny rodzinny sekret, który rozdzielił dwie osoby, przez co dziecko dorastało bez ojca.

Po tym, jak syn zepchnął mnie ze schodów, bo odmówiłam spłacenia jego długów hazardowych, nie uroniłam ani jednej łzy. Następnego popołudnia przygotowałam pieczeń wołową, wypolerowałam kryształowe kieliszki jego zmarłego ojca i urządziłam jadalnię do perfekcji. Wszedł arogancko, chwycił kawałek mięsa gołymi rękami i zadrwił: „Grzeczna dziewczynka. A teraz przynieś moją książeczkę czekową”. Zamarł, gdy trzej mężczyźni w garniturach siedzący u szczytu stołu odwrócili się. Nie byli to moi przyjaciele, ale notariusz i prawnicy zajmujący się spadkiem, którzy właśnie sformalizowali anulowanie wszystkich jego świadczeń spadkowych.