Skip to content

Kuchenna

  • Privacy Policy

Niespodziewany gest na pogrzebie Joanny Kołaczkowskiej!

articleUseronMay 3, 2026

Pogrzeb Joanny Kołaczkowskiej

Wieści o śmierci Joanny Kołaczkowskiej wstrząsnęły branżą rozrywkową w połowie miesiąca. Jedna z najjaśniejszych gwiazd polskiego kabaretu odeszła w nocy z 16 na 17 lipca. Miała zaledwie 59 lat. Późniejsze doniesienia potwierdziły, że artystka walczyła z glejakiem mózgu, uważanym za jedną z najgroźniejszych chorób układu nerwowego, jak również za jeden z najgroźniejszych typów nowotworów.

Przyjaciele Kołaczkowskiej z Kabaretu Hrabi, którego artystka była częścią od ponad 20 lat, wyjawili w oficjalnym oświadczeniu, że na każdym kroku towarzyszyli jej w tej ostatniej drodze. Niestety nawet najbardziej zaawansowane rozwiązania współczesnej medycyny tym razem nie podołały.

Walczyła dzielnie, z godnością, z nadzieją. My razem z Nią. (…) Wyczerpaliśmy niestety wszystkie dostępne formy leczenia. Wierzyliśmy w cud. Cud nie nastąpił

– mogliśmy przeczytać.

Next »

Po tym, jak kuzyn zepchnął ją ze schodów, moja rodzina zmusiła córkę do chodzenia przez trzy godziny: „Nie psuj mi wycieczki”. Myśleli, że zrobię scenę, ale milczałam, wsiadłam do samolotu po dziesięciu latach przerwy w lataniu i szukałam prawdy.

Na ślubie mojej synowej, teściowa umówiła kochankę mojego męża z rodziną. Nie płakałam ani nie kłóciłam się z nikim. Po prostu wzięłam prezent i wyszłam. Tej nocy mąż dzwonił do mnie 11 razy. Wszystkie połączenia przełączyłam na pocztę głosową. Później zadzwoniłam do mojego prawnika.

Dwa dni przed naszym ślubem moja teściowa zaparkowała ciężarówkę na moim trawniku i zajęła moją sypialnię.

Moi rodzice nie wpuścili mnie do kościoła w dniu mojego ślubu, ponieważ myśleli, że wychodzę za mąż za nikogo, ale kiedy przeszłam sama przez ławki i zobaczyli, kto stanął w obronie Dániela, to w końcu nie ja się wstydziłam przed nimi, ale oni przed mną.

Myślałam, że wyjdę sama na scenę na zakończenie roku szkolnego po stracie rodziców. Ale gdy już próbowałam wyjść tak, żeby nikt nie zauważył, dwie ręce zasłoniły mi oczy…

Macocha wyrzuciła mnie z domu, zostawiając mi jedynie stare robocze buty mojego ojca po jego śmierci – nie miała pojęcia, co potajemnie przykleił w podeszwy.

Recent Posts

  • Po tym, jak kuzyn zepchnął ją ze schodów, moja rodzina zmusiła córkę do chodzenia przez trzy godziny: „Nie psuj mi wycieczki”. Myśleli, że zrobię scenę, ale milczałam, wsiadłam do samolotu po dziesięciu latach przerwy w lataniu i szukałam prawdy.
  • Na ślubie mojej synowej, teściowa umówiła kochankę mojego męża z rodziną. Nie płakałam ani nie kłóciłam się z nikim. Po prostu wzięłam prezent i wyszłam. Tej nocy mąż dzwonił do mnie 11 razy. Wszystkie połączenia przełączyłam na pocztę głosową. Później zadzwoniłam do mojego prawnika.
  • Dwa dni przed naszym ślubem moja teściowa zaparkowała ciężarówkę na moim trawniku i zajęła moją sypialnię.
  • Moi rodzice nie wpuścili mnie do kościoła w dniu mojego ślubu, ponieważ myśleli, że wychodzę za mąż za nikogo, ale kiedy przeszłam sama przez ławki i zobaczyli, kto stanął w obronie Dániela, to w końcu nie ja się wstydziłam przed nimi, ale oni przed mną.
  • Myślałam, że wyjdę sama na scenę na zakończenie roku szkolnego po stracie rodziców. Ale gdy już próbowałam wyjść tak, żeby nikt nie zauważył, dwie ręce zasłoniły mi oczy…

Recent Comments

  1. articleUser on Przez 7 lat myłam, karmiłam i przewracałam w łóżku mojego teścia, przy którego poduszce zawsze leżało stare Pismo Święte. A kiedy umarł, notariusz powiedział sucho, że nie zostawił mi nic. Dopiero miesiąc po pogrzebie znalazłam pod jego materacem kopertę, po której cała rodzina zamilkła.
  2. Zbyszek on Przez 7 lat myłam, karmiłam i przewracałam w łóżku mojego teścia, przy którego poduszce zawsze leżało stare Pismo Święte. A kiedy umarł, notariusz powiedział sucho, że nie zostawił mi nic. Dopiero miesiąc po pogrzebie znalazłam pod jego materacem kopertę, po której cała rodzina zamilkła.

Archives

  • June 2026
  • May 2026
  • April 2026

Categories

  • Uncategorized
Proudly powered by WordPress | Theme: Justread by GretaThemes.