Ben i ja mieliśmy ośmioro dzieci – pięć dziewczynek i trzech chłopców – i nasz dom zawsze był pełen hałasu, chaosu i życia. To było wyczerpujące, ale kochałam każdą sekundę.
Kiedy nasi synowie podrośli, Ben zaczął zabierać ich na specjalne, ojcowskie wycieczki do ustronnego domku w lesie, miejsca, które odziedziczył po dziadku. Stało się to ich tradycją.
Pięć lat temu stałam na zewnątrz i machałam, gdy wyjeżdżali na jeden z takich weekendów.
Nie wiedziałam, że to będzie ostatni raz, kiedy ich widzę.
Później tego dnia stałam przy zlewie w kuchni, obserwując padający deszcz, gdy na nasz podjazd wjechał radiowóz. Początkowo nie zwróciłam na to uwagi – nasz przyjaciel Aaron był policjantem i czasami się zatrzymywał.
