Siedemnaście lat po tym, jak tata wyrzucił mnie z wojska za zaciągnięcie się do wojska, poszedłem na ślub brata. Aby zaimponować miliarderowi, tata pstryknął palcami i kazał mi zetrzeć rozlane wino ze stołu jak służący. „Posprzątaj, chrząk” – zadrwił. Cicho ukląkłem i wytarłem podłogę. Potem panna młoda wzięła mikrofon, spojrzała prosto na mnie i zasalutowała. „Proszę wznieść toast za człowieka, który sfinansował ten ślub… generała dywizji Davisa”.