„Eszter…
„Masz godzinę”.
Mój ojciec jest czterdzieści minut drogi stąd.
Przybył. Miał sześćdziesiąt pięć lat, ale tego dnia wyglądał na co najmniej dziesięć starszych. Zdjął płaszcz, starannie go złożył i usiadł naprzeciwko mnie w gabinecie Marka.
Położyłem trzy teczki na stole.
– Za ile to sprzedałeś?
– Nie sprzedałem cię.
– Jak więc nazwać celowe zadłużanie firmy, a potem zmuszanie jej do małżeństwa z mężczyzną, którego rodzina nabędzie cenną ziemię?
– Chciałem uratować, co się dało.
– Co? Firmę czy ciebie?
Mój ojciec ukrył twarz w dłoniach.
– Wyciągnąłem z firmy dużo pieniędzy, kiedy twoja matka chorowała. Myślałem, że będę mógł je spłacić. Potem przyszły nieudane inwestycje. Ilona o tym wiedziała.
– Szantażowała cię?
– Na początku pomagałem. Później dyktowała.
– Dla Błękitnego Źródła?
Skinął głową.
– Ojciec Marka jeszcze żył, kiedy znaleźliśmy wodę. On i Ilona chcieli zbudować ośrodek zdrowia. Powiedziałem, że nie. Potem twoja matka umarła, a ja… oszalałem.
– Dlatego podpisałeś opcję?
– Powiedzieli, że to tylko zabezpieczenie.
– A moje małżeństwo?
Ojciec spojrzał na mnie. Jego oczy były zaczerwienione, ale nie widziałem w nich ani jednej łzy.
– Mark zaproponował.
– Dlaczego?
– Powiedział, że jeśli się z tobą ożeni, Ilona nie będzie mogła bezpośrednio korzystać z twojego udziału.
Zaśmiałem się gorzko.
– Zgodnie z umową małżeńską, to i tak trafi do nich, nawet jeśli umrę.
– Ten zapis został później zmieniony.
– Kto?
– Nie wiem.
– Kłamiesz.
– Przysięgam.
– Już raz przysiągłeś, kiedy odprowadzałeś mnie do ołtarza.
Ojciec spuścił głowę.
Potem ktoś odezwał się w drzwiach.
– Nie zmienił tego.
Mark stał tam. Nie słyszałem, jak podszedł.
Mój ojciec podskoczył.
– Nie powinieneś tu teraz być.
– To mój dom.
– A to moja córka.
– O czym powinieneś był pamiętać trzy lata temu.
Mark podszedł do stołu i podał mi kolejny dokument. Była to poświadczona notarialnie kopia z protokołem weryfikacji podpisu cyfrowego.
Punkt dziedziczenia w umowie małżeńskiej rzeczywiście został zmieniony.
Data zmiany przypadała dwa dni po tym, jak ją podpisaliśmy.
– Nie podpisałem tego, powiedziałem.
– Wiem, odpowiedział Mark.
– A kto?
– Według systemu, ty.
– Jak?
– Klucz podpisu używany w kancelarii notarialnej został skopiowany. Ktoś zatwierdził zmianę na twoje nazwisko.
– I nic nie mówiłeś przez trzy lata?
– Wiem o tym od dwóch miesięcy.
Wstałem i trzasnąłem stołem z taką siłą, że akta otworzyły się gwałtownie.
– Oboje podjęliście za mnie decyzję. Ty, on też. Jeden z was uratował swoją firmę ze mną, drugi swoje imperium.
– Nie uratowałem swojego imperium – powiedział Márk.
– A potem co?
– Ty.
– Nie waż się tak mówić.
– Dwa tygodnie przed ślubem dowiedziałem się, że Ilona chce rozpocząć u ciebie terapię hormonalną u dr. Bálinta. Nie po to, żebyś mógł mieć dziecko. Po to, żebyś nie mógł.
Mój ojciec podniósł wzrok.
– O czym ty mówisz?
Twarz Márka stwardniała.
– Zgodnie z jednym z zapisów umowy opcyjnej Blue Spring, gdyby Eszter miała spadkobiercę, teren nie mógłby zostać przekazany Funduszowi Farkasa. Jej dziecko automatycznie miałoby prawo do chronionej części akcji Varga.
Pokój nagle wydał się za mały.
– Dlatego mnie nie zrozumiałaś – powiedziałam.
– Gdybyś zaszła w ciążę, stałabyś się celem. Dziecko też.
– Już byłam celem.
– Myślałam, że mam cię pod kontrolą.
– Myślałaś, że wystarczy, że będę cię trzymać przy sobie i nic nie mówić.
– Tak.
– Myliłaś się.
– Wiem.
Márk nie próbował przepraszać. Być może po raz pierwszy odkąd go poznałam, nie wydawał mi się kimś, kto chce negocjować wyjście z każdej sytuacji.
– Kto wymienił kapsułki? – zapytałam.
– Agnes przyznała, że wspomniała o nich na polecenie Ilony. Ale on twierdzi, że nie wiedział, co w nich jest.
– Wierzysz mu?
– Nieważne, w co wierzę. Policja znalazła recepty, preparaty i wiadomości od mojej matki w gabinecie dr. Bálinta.
– To koniec.
– Nie do końca.
Márk spojrzał na mnie.
– Doktor Bálint twierdzi, że to nie Ilona prosiła o wczorajszą dawkę.
– Kto?
Wzrok Márka powoli powędrował na mojego ojca.
Mój ojciec zatoczył się do tyłu.
– To szaleństwo.
– Kamera w gabinecie nagrała twoją obecność przedwczoraj – powiedział Márk. – Spędziłeś czternaście minut z Bálintem.
– Poszedłem po leki.
– Kłamiesz – powiedziałem.
Twarz mojego ojca się skrzywiła.
– Nie chciałem, żeby to się stało.
– Dlaczego do niej poszedłeś?
– Ilona do mnie zadzwoniła. Powiedziała, że wie, że Márk wymienił kapsułki. Powiedziała, że jeśli nie pomogę jej włożyć z powrotem oryginalnych, to wniesie oskarżenie o pieniądze, które ukradła firmie.
– A ty mnie otrułeś?
Treści promowane
Ten serial wywołał kontrowersje z powodu tych momentów
Brainberries
Pokrojona truskawka zabiła lekarza w 24 godziny
Brainberries
Wyśmiewano ją za jej ciało – teraz wszyscy patrzą dwa razy
Brainberries
– Mówili, że po tym poczujesz się tylko trochę niedobrze. Trafisz do szpitala, zostaniesz uznany za niezdolnego do pracy na kilka tygodni, dopóki nie podpiszą umowy o przeniesieniu Blue Spring.
Nie krzyczałem.
Po prostu patrzyłem na mężczyznę, który nauczył mnie jeździć na rowerze, gdy byłem dzieckiem, który trzymał mnie za rękę całą noc na pogrzebie mojej matki, a teraz podjął się zadania
otruł córkę, żeby uniknąć więzienia.
„Odejdź” – powiedziałem.
„Eszter, proszę…
„Odejdź, zanim policja tu dotrze”.
„Zadzwoniłeś do nich?”
„Już jadą” – odpowiedział Márk.
Mój ojciec odwrócił się w stronę drzwi, ale weszło dwóch detektywów. Nóra Szalai wyjęła kajdanki.
Mój ojciec nie protestował. Kiedy go mijali, zatrzymał się raz.
„Obiecałem twojej matce, że zawsze będę cię chronił”.
„Więc pamiętaj, kiedy złamałaś obietnicę”.
