W domu nad jeziorem, który potajemnie kupiłam, mój brat uniósł kieliszek szampana, a moja matka z perłami dumnie stała obok niego i wznosiła toast: „Za nasz piękny nowy dom”. Z mojej kuchni moja szwagierka roześmiała się i powiedziała: „Rachel nigdy nie byłaby w stanie zapłacić za taki dom”. Wierzyli, że jestem bezsilna, obserwując wszystko przez telefon z pokoju socjalnego w pracy. Zapomnieli tylko, że moje nazwisko widnieje w akcie własności, wszystkie kamery nagrywają, a jedna decydująca decyzja została już podjęta.