Następnego dnia kurs akcji Vasseur Logistique spadł o 18%. W południe dwa banki zażądały dodatkowych gwarancji. Tego wieczoru dziennikarze ujawnili, że Étienne zawarł drugi związek małżeński w Monako na podstawie sfałszowanego certyfikatu celibatu. Dokument ten nie miał mocy prawnej we Francji i mógł wpędzić go w kłopoty.
W międzyczasie media społecznościowe zaczęły drążyć temat życia Apolline’a. Ujawniono podróże jachtami, firmy-słupki, brata Bastiena Delcourta i bliskie powiązania z Marcem Delaunayem, szefem ds. przejęć w Vasseur Logistique.
Na telefon Claire przyszła anonimowa wiadomość.
„Jeśli chcesz wiedzieć, z kim Apolline naprawdę spodziewa się dziecka, przyjdź pod ten adres”.
Adres prowadził do prywatnej kliniki w Neuilly. Lekarz przekazał Claire plik przekazany przez informatora z sieci Delcourt. Zawierał analizy, daty i rozmowy dowodzące, że Apollina miała kilka związków w okresie poczęcia, zwłaszcza z Markiem Delaunayem.
Claire nie miała czasu, by zdecydować, jak wykorzystać te informacje. Wracając do Rambouillet, zastała Apollinę stojącą przed bramą, ubraną na biało, z małym, zaokrąglonym brzuchem widocznym spod płaszcza.
„Mogę ci dać nagrania Étienne’a” – powiedziała. „Naśmiewał się z ciebie. Powiedział, że jesteś użyteczna, zimna, niezdolna do życia bez niego”.
Każde słowo rozdrapywało starą ranę, ale Claire nie ustępowała.
„Po co mi to dajesz?”
„Bo chce unieważnić nasze małżeństwo i zostawić mnie z niczym”.
„Nie szukasz sprawiedliwości. Szukasz innej sprawy”.
mp.
Apolline się uśmiechnęła.
„Przynajmniej szybko się połapałaś”.
Claire wyjęła telefon i otworzyła plik, który dostała od Marca Delaunaya, który już próbował wynegocjować swój immunitet. Głos Apolline odbił się echem od bramy.
„Jak tylko dziecko się urodzi, Étienne będzie uwięziony. A jeśli to nie jego, nigdy się nie dowie. Wystarczy powiedzieć takiemu człowiekowi jak on, że jest potężny, żeby uwierzył w cokolwiek innego”.
Uśmiech Apolline zniknął.
„Nie masz prawa”.
„Étienne właśnie otrzymał plik”.
Kilka minut później pojawił się mercedes. Étienne wysiadł z telefonem w dłoni.
„Czyje to dziecko?” krzyknął.
„Jak śmiesz?” odpowiedziała Apolline, chroniąc brzuch.
Claire rzuciła jej plik medyczny pod nogi.
„Zapytaj żonę”.
Étienne czytał strony, drżącymi rękami.
„Marc? Mój własny szef?”
Apolline zaczęła płakać.
„Byłem sam. Pracowałeś bez przerwy. Manipulował mną”.
Étienne spojrzał na Claire, nagle uwolniony od wszelkiej arogancji.
„Nie wiedziałem. Mogę ją zostawić. Mogę wszystko naprawić”.
„Zdrada kochanki nie czyni cię niewinną ofiarą” – odpowiedziała Claire.
Wsiadła z powrotem do samochodu. Zanim brama się zamknęła, zobaczyła, że Apolline przestała płakać. Jej twarz znów się uspokoiła, niemal usatysfakcjonowana. Nie poddała się. Po prostu zmieniła cel.
Trzy dni później Étienne publicznie ogłosił, że wnosi pozew przeciwko Apolline o oszustwo. Tego samego wieczoru opublikowała film, w którym twierdziła, że obiecał jej legalne życie, że swoje pierwsze małżeństwo przedstawiał jako fasadę i że teraz chce porzucić ciężarną kobietę, aby ratować swoją firmę.
Cena akcji Vasseura spadła o kolejne 27%. Marc Delaunay zrezygnował ze stanowiska. Prokuratura Krajowa wszczęła dochodzenie w sprawie przelewów do luksemburskiego funduszu powiązanego z Bastienem Delcourtem.
Gabriel wszedł do biura Claire z grubą teczką.
„Vasseur Logistique zainwestował 180 milionów euro w ten fundusz. Zostało mniej niż 300 000 euro”.
„Gdzie jest Bastien?”
„Dubaj, potem Bangkok. Od tamtej pory nic nie jest pewne”.
Étienne myślał, że buduje imperium za granicą. W rzeczywistości powierzył swoje finanse ludziom, którzy potrafili schlebiać jego ego.
Claire anonimowo przekazała wszystkie zeznania swojej radzie dyrektorów i śledczym.
O 1:12 w nocy Étienne zadzwonił do niej z nieznanego numeru.
„Zabrali mi wszystko”.
„Tak”.
„Wiedziałaś?”
„Tak”.
„Dlaczego mnie nie ostrzegłaś?”
Claire zamknęła oczy, słysząc absurdalność pytania.
„Bo wróciłeś do domu z inną kobietą i poprosiłeś mnie o pomoc w obowiązkach domowych”.
Zapadła długa cisza.
„Byłem idiotą”.
„Tak”.
„Myślałem, że Apolline podziwiała mężczyznę, którym się stałem”.
„Podziwiała konta, do których dałeś jej dostęp”.
„Kochałem cię, Claire”.
„Nie. Uwielbiałeś spokój, jaki ci stwarzałem”.
Zaczął płakać. Claire się rozłączyła.
