Po raz pierwszy tak otwarcie o żałobie. Justyna Kowalczyk porusza słowami o mężu – Page 3

Zmień ustawienia
Chcesz zobaczyć tę treść?
Aby wyświetlić tę treść, potrzebujemy Twojej zgody, aby Instagram i jego niezbędne cele mogły załadować treści na tej stronie.

Zmień ustawienia
Justyna Kowalczyk po stracie. Poruszające słowa sportsmenki
W wywiadzie dla TVP Sport Justyna Kowalczyk mówi o śmierci męża w sposób spokojny. Nie unika trudnych tematów, ale też nie próbuje ich dramatyzować.

“Nie. Mam w sobie bardzo dużo pokory, którą budowałam przez całe życie” — odpowiadała zapytana o to, czy czuje żal do losu. Jej postawa wynika w dużej mierze z doświadczeń sportowych. Lata rywalizacji nauczyły ją funkcjonowania w sytuacjach, na które nie ma się wpływu.

Zobacz także
W tym kontekście brak żalu nie oznacza braku emocji, ale raczej świadome podejście do rzeczywistości, której nie da się cofnąć: “Bardzo niepokorne byłoby myśleć, że mnie to musi ominąć, zwłaszcza w profesji, którą uprawiał mój mąż. Ryzyko w tej profesji jest duże. No i trafiło na niego, co jest ogromną tragedią. Jednak się wydarzyło”.

« Previous Next »

Obudziłam się w firmowym pokoju medycznym po tym, jak zemdlałam, tylko po to, by usłyszeć szept sekretarki: „Jesteś pewna, że ​​ona to wzięła?”. Potem mój mąż się roześmiał i powiedział: „Spokojnie. Jutro rano wszystko będzie nasze”.

Moja siostra zaplanowała urodziny syna w sali balowej i powiedziała wszystkim, że pokrywam koszty, chociaż nigdy się nie zgodziłam. Kiedy odmówiłam, mama zagroziła, że ​​mi odetnie. Wtedy zrozumiałam, jak mało cenią wszystko, za co już zapłaciłam.

Na naszym wystawnym przyjęciu zaręczynowym obserwowałem z balkonu, jak moja narzeczona celowo wepchnęła moją matkę do ozdobnej fontanny. „Twoje tanie ciuchy psują mi estetykę” – śmiała się razem ze swoimi bogatymi przyjaciółkami.

Co roku mój syn sadził słoneczniki dla swojej siostry bliźniaczki – pewnego poranka znaleźliśmy wszystkie ścięte kwiaty oprócz jednego, z którego zwisało małe białe pudełko

Starsza kobieta poprosiła mnie o ślub jako swoje ostatnie życzenie – po jej śmierci jej prawnik wręczył mi torbę szpitalną i powiedział: „Wybrała cię z jakiegoś powodu”

„Nie kocham cię” – powiedział książę w noc poślubną; nigdy więcej tego nie powtórzył.

Obudziłam się w firmowym pokoju medycznym po tym, jak zemdlałam, tylko po to, by usłyszeć szept sekretarki: „Jesteś pewna, że ona to wzięła?”. Potem mój mąż się roześmiał i powiedział: „Spokojnie. Jutro rano wszystko będzie nasze”.

Moja siostra zaplanowała urodziny syna w sali balowej i powiedziała wszystkim, że pokrywam koszty, chociaż nigdy się nie zgodziłam. Kiedy odmówiłam, mama zagroziła, że mi odetnie. Wtedy zrozumiałam, jak mało cenią wszystko, za co już zapłaciłam.