Gruba, błyszcząca okładka była umazana ciemnobrązowym błotem, przesłaniającym promienny, pełen miłości uśmiech Terrence’a, który miał na twarzy, gdy tańczyliśmy nasz pierwszy taniec. Wyciągnęłam chusteczkę z kieszeni i ostrożnie, metodycznie wytarłam błoto z jego twarzy, ignorując deszcz, który przylepiał mi włosy do czoła.
Ból w piersi mnie nie złamał. Zamiast tego stwardniał, zamarzając w solidny, niezniszczalny blok absolutnego, lodowatego lodu.
Wstałam, ściskając ciężki album mocno do piersi niczym tarczę. Spojrzałam na Eleanor, której twarz była maską arystokratycznego obrzydzenia.
„Masz rację, Eleanor” – wyszeptałam, a mój głos niósł się wyraźnie przez wilgotne powietrze. „Nic mi nie jest”.
Odwróciłam się plecami do masywnej, imponującej fasady waszyngtońskiej posiadłości. Nie oglądałam się za siebie, idąc długim, krętym podjazdem w deszczu, zostawiając zniszczone ubrania w błocie, nie pozwalając im zobaczyć mojej ostatniej, samotnej łzy.
Rozdział 2: Królewska fasada
Minęło sześć miesięcy.
Dla rodziny Washingtonów i dla elitarnych kręgów towarzyskich, do których agresywnie zabiegali, Audrey Washington była duchem. Zakładali, że popadłem w zapomnienie, czołgając się z powrotem do ciasnego, robotniczego mieszkania, z którego się wyniosłem, zanim Terrence, dziedzic ogromnego imperium waszyngtońskiego, rzekomo oszalał i poślubił pielęgniarkę pediatryczną.
Żyli dalej dokładnie tak, jak zawsze. Wydawali wystawne przyjęcia, kupowali nowe luksusowe samochody i obnosili się ze swoim bogactwem, w całości finansowanym z korporacyjnej kasy rodzinnego biznesu. Wierzyli, że żelazna umowa przedmałżeńska, którą podpisałem – dokument sporządzony przez Howarda, mojego teścia, mający na celu pozostawienie mnie w nędzy – doskonale chroniła ich gromadzenie rodzinnego majątku po śmierci Terrence’a.
Nie wiedzieli, że każdego wtorkowego poranka przez ostatnie dwadzieścia cztery tygodnie nie pracowałem w szpitalu. Siedziałem w eleganckiej, przeszklonej sali konferencyjnej Vance & Associates, najbardziej bezwzględnej ze wszystkich.
i prestiżowej kancelarii prawnej na Wschodnim Wybrzeżu, cicho i metodycznie analizującej każde sprawozdanie finansowe, konto offshore i manifest żeglugowy Imperium Waszyngtona.
Czas żałoby minął. Nadszedł czas egzekucji.
