Część 2: 1985 – ucieczka i miś
Węgierskie prawo pozwalało rodzinom opuścić kraj tylko ze 100 dolarami na osobę. Karikó, jej mąż Béla Francia (inżynier) i dwuletnia córka Susan sprzedali swoją Ładę na czarnym rynku za 1200 dolarów.
Wszyli banknoty w pluszowego misia Susan. Dziewczynka przytulała go przez całą podróż pociągiem do Austrii, potem samolotem do USA.
Karikó miała zapewnione stanowisko podoktorskie na Temple University w Filadelfii. Pensja: 17 000 dolarów rocznie. To tyle samo, co technika laboratoryjnego.
Część 3: 1985-1989 – walka o przetrwanie
Na Temple Karikó konfliktuje się ze swoim przełożonym, Robertem Suhadolnikiem. Suhadolnik nie wierzy w terapeutyczny potencjał RNA. Karikó tak.
Suhadolnik zgłasza ją do władz imigracyjnych (INS) – być może jako odwet. Karikó musi wynająć prawnika, by nie deportowano jej.
W międzyczasie jej matka przyjeżdża na Węgry z USA? Nie – matka dołącza do niej w USA, ale Karikó nie ma pieniędzy na utrzymanie czterech osób (ona, mąż, córka, matka). Żyją w skromnym mieszkaniu, oszczędzając na wszystkim.
Dalsza część artykułu znajduje się na następnej stronie. Reklama
Część 4: 1989-1995 – Uniwersytet Pensylwanii
1989 – Karikó przenosi się na University of Pennsylvania (UPenn). Pensja: 40 000 dolarów. Lepiej, ale wciąż marnie.
Jej granty są odrzucane. NIH (National Institutes of Health) nie widzi wartości w mRNA. W latach 1989-1995 Karikó składa 12 wniosków grantowych – wszystkie odrzucone.
Jej przełożony, dr Elliot Barnathan, mówi: „Kati, musisz robić coś innego. To nie działa”.
Karikó: „To nie mRNA jest problemem. To technika”.
