Za polaną, za bawełnianym jinem, stały proste chaty hune. Dym unosił się z ognisk, gdzie kobiety przygotowywały kolację po 14 godzinach pracy w polu. Dzieci, zbyt młode, by pracować, bawiły się w ziemi patykami i kamieniami, naśladując jedyny znany im świat. Starzy mężczyźni i kobiety siedzieli na schodach, z ciałami wyniszczonymi przez dekady pracy, czekając na śmierć, która uwolni ich od systemu, który pochłonął całe ich życie.
Ale Sarah nigdy nie dotarła do tych chat. Thomas Witmore dogonił ją na granicy posiadłości, wzbijając kurz na koniu, gdy zjeżdżał z wielkiego domu. Miał 47 lat i cechował się szczególnym okrucieństwem wynikającym z dziedziczenia bogactwa zamiast jego zdobywania. Jego ojciec zbudował plantację na surowej ziemi i pożyczonym kapitale. Jego dziadek walczył w rewolucji i powrócił z opowieściami o wolności i swobodzie, które jakimś sposobem nigdy nie dotarły do ludzi, których zniewolił.
Thomas jedynie podtrzymywał to, co stworzyli inni, a ta wiedza zastygła w nim w coś toksycznego. Zsiadł z konia, nie odzywając się bezpośrednio do Sarah. Była teraz jego własnością, a własność nie wymagała rozmowy. Rozmawiał z Kurthersem cicho, wskazując gestem na budowlę oddzieloną od pozostałych budynków.
Na twarzy nadzorcy malowało się coś, co mogło wyrażać sprzeciw, ale skinął głową i odwrócił się. Ludzie tacy jak Kurthers przetrwali dzięki temu, że nie zadawali pytań. Stodoła hodowlana stała oddzielnie od innych budynków, oddzielona 50 jardami wykarczowanego terenu. Większość plantacji je miała, choć niewiele otwarcie mówiło o ich przeznaczeniu.
Ten był nowszy od pozostałych. Zbudowany zaledwie 2 lata wcześniej z drewna cyprysowego, które wciąż pachniało żywicą i wodą bagienną. Deski ściśle do siebie przylegały. Profesjonalna konstrukcja, sugerująca znaczną inwestycję. Okna były rzadkie i wysoko osadzone, zapewniając wentylację, ale uniemożliwiając zaglądanie przez okno.
W środku powietrze było gęste od zapachu siana i zwierzęcego strachu. Przestrzeń była większa, niż się wydawało z zewnątrz, podzielona na sekcje ciężkimi, drewnianymi ściankami działowymi. Jedną ścianę zajmowały boksy. Drugą zajmowały schowki na paszę i sprzęt. W odległym kącie zbudowano małe pomieszczenie, niewiele większe od szafy, z drzwiami zamykanymi od zewnątrz.
Whitmore trzymał tam swojego nagradzanego byka. Potężnego byka rasy Herford o imieniu Caesar, sprowadzonego z Anglii 3 lata wcześniej za znaczną kwotę. Zwierzę to symbolizowało postęp, nowoczesność i naukowe rolnictwo. Whitmore uczęszczał na wykłady w Nowym Orleanie na temat ulepszania zwierząt gospodarskich poprzez selektywną hodowlę. Prenumerował czasopisma rolnicze z Wirginii i Kentucky.
Korespondował z hodowcami z całego Południa, omawiając linie rodowe i ulepszenia genetyczne z zapałem prawdziwego wyznawcy. Byk ważył prawie 900 kg. Jego sierść była ciemnorudobrązowa, a mięśnie poruszały się pod skórą niczym maszyny stworzone przez samą naturę. Cezar udowodnił swoją wartość, płodząc cielęta, które sprzedawały się po zawyżonych cenach w trzech hrabstwach.
Silne linie rodowe, pożądane cechy, wyjątkowe cechy przekazywane z rodzica na potomstwo. Dokładnie te cechy, które dały Whitmore’owi jego fatalny pomysł. Spojrzał na Sarę tym samym analitycznym wzrokiem, którym patrzył na swoje bydło. Wzrost, waga, muskulatura, cechy fizyczne, które mogły, w jego pokrętnym rozumowaniu, połączyć się z cechami byka, tworząc coś nowego, coś bezprecedensowego, coś, co przyniosłoby mu sławę w kręgach rolniczych i na zawsze rozwiązałoby problemy związane z pracą na plantacji.
Teoria ta ukształtowała się w jego umyśle po miesiącach lektury i obserwacji. Skoro zwierzęta można udoskonalić poprzez hodowlę, to dlaczego nie ludzi? Skoro pożądane cechy u zwierząt hodowlanych można udoskonalić poprzez staranną selekcję i kontrolowane kojarzenie, to z pewnością te same zasady dotyczyły jego siły roboczej. Czasopismo naukowe mówiło o dziedziczności, przekazywaniu cech z rodzica na potomstwo, o manipulacji liniami krwi w celu osiągnięcia określonych rezultatów.
Ale Thomas Witmore przerobił te zasady rolnicze na coś potwornego, coś, co naruszało wszelkie prawa natury, a jednocześnie kryło się za językiem nauki i postępu. Wierzył, że zmuszając kobietę do kopulacji z jego utytułowanym bykiem, może stworzyć potomstwo łączące w sobie ludzką inteligencję ze zwierzęcą siłą.
Robotnicy, którzy nigdy się nie zmęczyli. Niewolnicy, którzy mogli pracować od świtu do północy bez narzekania i oporu. Idealne połączenie człowieka i zwierzęcia, poznania i siły fizycznej, wszystko otulone ciałem, które chciał w pełni posiąść. To była pseudonauka zbudowana na rasizmie i okrucieństwie. Zło ubrane w język udoskonalania rolnictwa.
Szaleństwo legitymizowane przez społeczeństwo, które już uznało, że niektórzy ludzie nie są w pełni ludźmi. Ale w 1843 roku w stanie Missisipi, gdzie prawo chroniło prawa własności ponad wszystko, a zniewoleni nie mieli dostępu do sprawiedliwości, kto by go powstrzymał? Sarah po raz pierwszy stanęła w tej stodole, nie rozumiejąc niczego poza tym, że za chwilę zacznie się coś strasznego.
