W środku był napis Andrew.
„Do mojego dziecka,
Nie wiem, czy kiedykolwiek to przeczytasz. Ale jeśli twoja mama ci powie, że ją kochałam, wierz w to całym sercem.”
Przez dłuższą chwilę nikt się nie odzywał.
Potem Leo spojrzał na Gwen.
„Wiedziałaś?”
„Wtedy nie wiedziałam o tych listach” – wyjaśniła szybko. „Byłam na studiach, a mama już uznała, że jestem hańbą. Nikt mi nic nie mówił, chyba że absolutnie musiał. Andrew zadzwonił do mnie po ich przeprowadzce. Był wściekły. Powiedział mi, że Heather jest w ciąży i że mama nie pozwala mu wracać”.
„Chciałam tylko, żeby został” – wyszeptałam.
„Wiem” – powiedziała cicho Gwen. „Ale dopiero dużo później zrozumiałam prawdę. Do tego czasu zdążyła już was oboje okłamać”.
Leo wpatrywał się w pudełko leżące mu na kolanach.
„Więc to tyle?” – zapytał cicho, brzmiąc młodziej niż przez ostatnie lata. „Chciał nas, a my przez cały ten czas myśleliśmy, że odszedł?”
Gwen otarła łzy z twarzy.
„Nie odszedł”.
Potem powoli wciągnęła powietrze w sposób, który ostrzegł mnie, że kolejne słowa będą bolesne.
„Trzy lata temu jechał z pracy do domu, kiedy ciężarówka przejechała na czerwonym świetle. Zmarł, zanim dotarli do szpitala”.
Leo zamarł.
„Mój tata naprawdę odszedł?”
Gwen skinęła głową przez łzy.
„Tak”.
Potem podała mi dwie rzeczy.
Stare zdjęcie Andrew ze szkoły.
I zniszczony test ciążowy, który dałam mu osiemnaście lat wcześniej.
„Kiedy nasza mama zachorowała, oddała kilka listów” – wyjaśniła Gwen. „Zatrzymał każdy z nich. Planował spróbować ponownie”.
Na zewnątrz, po tym, jak powiedziałam rodzicom prawdę, ojciec odchrząknął i otworzył drzwi ciężarówki.
„Zabierzmy cię do domu, dzieciaku”.
W drodze powrotnej Leo zasnął z jedną ręką opartą na pudełku.
Na czerwonym świetle spojrzałam na niego i w końcu zrozumiałam prawdę.
Przez osiemnaście lat wierzyłam, że jestem dziewczyną, przed którą uciekł Andrew.
Nie byłam.
Byłam dziewczyną, którą kochał.
Dziewczyną, do której pisał listy.
Dziewczyną, do której latami próbował wrócić, dopóki świat – i jego matka – nie trzymały go z daleka.
A Leo nigdy nie był dzieckiem, którego Andrew porzucił.
Był synem, którego Andrew nigdy nie przestał szukać.
