Podczas odczytywania testamentu mojej babci, moja matka stanęła przed 14 krewnymi z zadowolonym uśmiechem i powiedziała: „Nigdy nie byłeś tym, którego kochała najbardziej”, po tym, jak zdawało się, że nie otrzymałem nic z jej 2,3-milionowego majątku. Wtedy starszy prawnik, siedzący cicho w kącie, uniósł kolejną zaklejoną kopertę i ujawnił, że babcia czekała na ten moment od siedmiu lat. Nagle cisza wypełniająca pokój przestała przypominać żałobę. Czuła się jak starannie przygotowana pułapka zamykająca się wokół ludzi, którzy wierzyli, że wygrali.