Nie tylko ja.
Nasz syn również.
Na początku się śmiałem. Potem prawie wyrzuciłem zaproszenie.
Ale mój syn, Noah , znalazł je na ladzie i cicho zapytał: „Czy naprawdę jesteśmy zaproszeni?”
Powiedziałem mu, że tak.
Przez chwilę wpatrywał się w kopertę, zanim powiedział: „Chcę iść”.
„Dlaczego?” zapytałem.
Lekko wzruszył ramionami. „Chcę zobaczyć, czy będzie się zachowywał inaczej, kiedy tam będziemy”.
Żaden dziesięciolatek nie powinien brzmieć tak staro.
Ale powiedziałem, że tak.
Ślub był dokładnie taki, jakiego Ethan zawsze pragnął – elegancki, kosztowny, pełen performansu. Wszędzie białe róże. Kwartet smyczkowy. Goście ubrani do zdjęć, a nie dla wygody.
