Mój były mąż na swoim ślubie powiedział mi, że jestem gospodynią domową, która nie może bez niego żyć, a potem pewien gość z Dubaju rozpoznał moje nazwisko na swoim telefonie — i w jednym zdaniu wyjawił wszystkim, kto faktycznie tłumaczył mu kontrakty i kto może otrzymać największy kontrakt w jego firmie w nadchodzących latach.

– Prowadziłem spotkanie.

– Ale kto to przetłumaczył?

Nie odpowiedział.

Goście siedzący wokół nich nagle uznali swoje talerze za bardzo interesujące.

Kinga później opowiedziała mi wszystko.

Bálint w końcu powiedział, że taki szczegół to nic nieznaczący szczegół i że nie chce rozmawiać o byłej żonie na własnym ślubie.

Konsultant jednak niewinnie dodał:

– To ciekawe. Słyszałem, że w ostatnich latach tłumaczył dla kilku węgierskich firm. Nie wygląda na kogoś, kto całkowicie porzucił ten zawód.

Wyraz twarzy Vandy zmienił się w tym momencie.

Wmówił Bálintowi, że od siedmiu lat nie zarobiłam ani grosza.

Uwierzył, że z pieniędzy otrzymanych podczas rozwodu opłacam też podróż do Dubaju.

Uwierzył, że jestem po prostu zgorzkniałą kurą domową, która wkrótce będzie błagać o jej powrót.

Dzień po ślubie do mojego nowego miejsca pracy przyszedł e-mail.

Firma Duna Horizon Kft., prowadzona przez Bálinta, poprosiła o pilne osobiste spotkanie w sprawie wniosku o wizę do Dubaju.

Mój dyrektor, Andor Faragó, wezwał mnie do swojego biura.

– Znasz tę firmę?

– Kieruje nią mój były mąż.

– W takim razie to zarejestrujemy i nie będziesz mieć wpływu na decyzję.

– Zgadzam się.

Andor zamknął teczkę.

– Jest jednak jeszcze jeden problem. W załączniku po arabsku jest pełno nieścisłości. Kilka wyrażeń zostało przetłumaczonych dosłownie, ale prawnie mają zupełnie inne znaczenie.

– Kto to zrobił?

– Według wniosku, biuro prezesa.

Wiedziałam, co to znaczy.

W ciągu ostatniego roku naszego małżeństwa Vanda wielokrotnie chwaliła się, że uczy się arabskiego z aplikacji na telefonie. Bálint uznał to za wystarczające, żeby mnie już nie potrzebowała.

– Powinni zatrudnić zewnętrznego tłumacza – powiedziałam.

– Już ich powiadomiliśmy.

Dwa dni później Bálint zadzwonił do mnie ponownie.

– Twój dział odrzucił cały materiał.

– Nie prowadzę śledztwa.

– Ale czy mógłbyś mi powiedzieć, na czym polega problem?

– Jest w oficjalnym liście.

– Vanda tego nie do końca rozumie.

– To znajdź profesjonalnego tłumacza.

– Emese, to powinno być zrobione w dwa dni! Termin mija w piątek.

– To masz dwa dni.

– Kiedyś udawało ci się to zrobić w jedną noc.

– Byłam twoją żoną i pracowałam do świtu, nawet robiąc ci śniadanie następnego dnia.

– Zapłacę za to.

– Nie mogę tego zrobić. To byłby konflikt interesów.

– Nie karz mnie za to, że zaczynam nowe życie!