Co do pieniędzy, podjęłam decyzję. Podzielimy je między mamę i mnie.
Ta decyzja zapadła wkrótce po pogrzebie mojego ojca. Jack przejrzał dokumenty spadkowe, nie pytając o zgodę, i powiedział do mnie: „Kelly, nie bądź taka chciwa. Och, w końcu mogę rzucić pracę. Muszę podziękować temu schorowanemu staruszkowi”.
„Schorowanemu staruszkowi? Mówisz o moim ojcu?” – wyrzuciłam z siebie bez namysłu.
Ignorując moje zmieszanie, Jack i moja teściowa z entuzjazmem omawiali plany kupna nowego samochodu i pójścia na zakupy. W obliczu tego nieoczekiwanego obrotu spraw nie mogłam dłużej powstrzymywać emocji. Byłam na krawędzi wybuchu. Byłam obciążona obowiązkami domowymi, ciągle prosiłam o pieniądze, a na dodatek obrazili mojego ojca.
Nie chciałam już mieszkać z Jackiem i teściową. Tłumiąc gniew, wymusiłam uśmiech i odpowiedziałam: „Jasne, możesz swobodnie wykorzystać te pieniądze, jak chcesz, ty i moja teściowa”.
Nazywam się Kelly Cohan, mam 38 lat i jestem gospodynią domową, która pracowała również z mężem. Moi rodzice byli lekarzami i prowadzili renomowaną klinikę w naszym rodzinnym mieście. Jako jedynaczka byłam obdarowywana miłością.
Po ukończeniu farmacji dostałam pracę w dużej firmie farmaceutycznej. Chociaż moi rodzice byli rozczarowani, że nie zostałam lekarzem, uszanowali moją decyzję.
Dziesięć lat temu moja mama niespodziewanie zginęła w wypadku, pozostawiając mnie i mojego ojca zdruzgotanych. W tych trudnych chwilach Jack, który był wtedy moim chłopakiem, wspierał mnie.
Poznaliśmy się przez wspólnego znajomego i dwa lata po śmierci mamy Jack się oświadczył. Jack był zwykłym pracownikiem etatowym w branży spożywczej. Pomimo że zarabiał znacznie więcej od niego, wierzyłam, że pokonamy wszelkie trudności i zostaniemy szczęśliwą parą.
Mój ojciec był przeszczęśliwy, kiedy powiedziałam mu o naszych zaręczynach. „Słyszałem, jak Jack cię wspiera, Kelly. Bardzo ci dziękuję. Proszę, opiekuj się nią nadal” – powiedział.
Stając twarzą do ojca, Jack wyprostował się i obiecał: „Uczynię ją szczęśliwą”. Stojąc obok Jacka, ogarnęło mnie uczucie szczęścia.
W następnym tygodniu pojechaliśmy do domu rodzinnego Jacka, aby ogłosić nasz ślub. Jego matka, z jaskrawym makijażem i rozwiedziona z ojcem Jacka, oceniała mnie nieuprzejmie.
„Małżeństwo, co? Jesteś wyborem Jacka, prawda? Nie jest trochę brzydka jak na twój wybór? I jest starsza, prawda? Czy młodsza i ładniejsza dziewczyna nie byłaby dla ciebie lepsza?”
Jack szybko odparł: „Mamo, znasz M Pharmaceuticals, prawda? Kelly tam pracuje. Jej ojciec jest lekarzem i prowadzi własną praktykę”.
