Zmarszczył brwi. „Z zewnątrz tak. Została zbudowana, zanim kupiłem dom”.
Valeria podeszła do niej, czując mrowienie na skórze.
Drzwi były pomalowane na biało, niemal wtapiając się w ścianę. Na mosiężnej klamce były zadrapania wokół dziurki od klucza. Drobne rysy.
Zupełnie jak szafa Mateo.
„Alejandro” – powiedziała cicho.
Przeszedł przez pokój i ich zobaczył.
Przez chwilę Alejandro Rios, budzący przerażenie, wyglądał, jakby miał zaraz spaść.
Otworzył drzwi do garderoby. W środku, w pokrowcach na ubrania, wciąż wisiały markowe suknie. Na półkach stały pudełka z butami. Na samym końcu, częściowo ukryty za rzędem płaszczy, leżał dziecięcy kocyk.
Niebieski.
Valeria ostrożnie go podniosła. Pachniał lekko kurzem i czymś słodszym, jak dawno wyblakły szampon dla dzieci.
Alejandro wpatrywał się w nią. „To była historia Mateo”.
Historia, którą wszyscy znali, była prosta. Camila zginęła w zasadzce przed imprezą charytatywną w centrum Houston. Uzbrojeni napastnicy zaatakowali jej SUV-a, zabijając kierowcę i ochroniarza. Mateo, wówczas dwuletni, przeżył, ponieważ Camila osłoniła go swoim ciałem.
Taką historię opowiedziano Alejandro.
Taką historię powtarzał, aż skostniała.
Ale stojąc w garderobie Camili i patrząc na rysy na wewnętrznej stronie zamkniętych drzwi, Valeria zastanawiała się, czy ta historia nie została stworzona, by chronić kogoś.
Nie Mateo.
Kogoś innego.
Marcus przyniósł pierwsze odzyskane pliki o 2:13 nad ranem.
Nagranie było uszkodzone, niekompletne i pochodziło ze starego dysku zapasowego, który technik zapomniał skasować. Alejandro oglądał je w swoim prywatnym gabinecie, a Valeria stała za nim. Nie prosił jej, żeby została, ale też nie prosił, żeby wyszła.
Pierwszy klip pokazał Camilę wchodzącą do rezydencji po południu przed zasadzką. Niosła Mateo, który spał, oparty o jej ramię. Wyglądała na zaniepokojoną, zerkając za siebie, jakby spodziewała się, że ktoś za nią pójdzie.
Drugi klip pokazał, jak kłóci się z Elvirą na korytarzu przed północnym skrzydłem.
Brak dźwięku.
Ale twarz Camili była wściekła.
Elvira była spokojna.
Na trzecim klipie Alejandro wstał tak szybko, że jego krzesło się przewróciło.
Elvira wzięła Mateo za rękę i prowadziła go do garderoby Camili. Mateo płakał. Elvira spojrzała w głąb korytarza, a potem zamknęła drzwi.
Na tym nagranie się skończyło.
