Moja rodzina nigdy nie wiedziała, że ​​jestem komendantem policji. W ich oczach byłem „hańbą rodziny”, dopóki mój brat nie ukradł mi ciężarówki, nie rozbił jej i nie uciekł z miejsca zdarzenia. Ojciec złapał mnie za kołnierz i krzyknął: „Powiedz policji, że prowadziłeś!”. Odwróciłem się do brata i zapytałem: „Czy to ty?”. Uśmiechnął się krzywo. „Tak, i uwierzą mi, zanim uwierzą tobie”. Uniosłem telefon i powiedziałem: „Dyspozytor, wyślij funkcjonariuszy na miejsce zdarzenia. Jego zeznanie jest nagrane”.