– Kochanie, przecież sam złożyłeś pozew o rozwód. Dlaczego miałabym pomagać twojej matce? – zdziwiła się Anna.

Kilka dni później Anna przekonała się, że jej obawy były uzasadnione.

W sobotnie przedpołudnie ktoś energicznie zapukał do drzwi. Jaś właśnie bawił się klockami na dywanie, a Anna przygotowywała obiad.

Kiedy otworzyła, na korytarzu zobaczyła Michała.

Nie był sam.

Obok niego stała Barbara, oparta na eleganckiej lasce, a za nimi dwie kobiety z sąsiedztwa, które najwyraźniej miały pełnić rolę świadków.

– Musimy porozmawiać – oznajmił Michał chłodnym tonem.

– Nie przypominam sobie, żebym was zapraszała – odpowiedziała Anna.

Barbara teatralnie westchnęła.

– Widzisz, Michał? Mówiłam ci. Ta kobieta nie ma serca.

– Proszę opuścić mój próg – powiedziała spokojnie Anna.

– Najpierw wysłuchasz matki – warknął Michał.

Jaś przestraszony podniósł głowę znad zabawek.