Po urodzeniu córki zaledwie cztery dni temu, mąż poprosił mnie, żebym sama z dzieckiem wróciła do domu samochodem, a on pojechał moim na wystawną kolację z jego rodzicami do Marcello’s. Wyczerpana i upokorzona, zadzwoniłam do taty i powiedziałam: „Dziś wieczorem chcę, żeby odszedł na dobre”.

Cztery dni po urodzeniu córki moje ciało przestało być moje.
Każdy ruch szarpał szwy, klatka piersiowa bolała mnie od karmienia, a od wyjścia ze szpitala prawie nie spałam. Nasza noworodek, Lily, spoczywała na mnie – jedyne, co ją uspokajało.

W tym czasie mój mąż, Grant Calloway, stał na parkingu szpitalnym… zerkając na zegarek.

„Możesz po prostu wziąć samochód do domu?” – zapytał nonszalancko, jakby prosił mnie o zakupy.

Wpatrywałam się w niego oszołomiona. „Co?”