„Gdzie jest Elise? Powiedz mojej żonie, żeby przestała się ukrywać!”.
Duże drzwi sali konferencyjnej otworzyły się.
Przy stole siedziało dwunastu dyrektorów. Elise siedziała pośrodku. Za nią ekran wyświetlał faktury, przelewy i ustalenia finansowe.
Wszyscy dyrektorzy wstali.
„Pani Przewodnicząca”.
Adrien zamarł.
„Elise albo
Otworzono czarną teczkę.
„Właśnie rozmawialiśmy o tych 6 800 000 euro, które zdefraudowałeś”.
Próbował się roześmiać, ale nie wydobył z siebie żadnego dźwięku.
„Zwariowałeś. Tylko dlatego, że poszedłem pomóc Clarze?”
„Clara to tylko objaw. Prawdziwym problemem jest oszustwo”.
Na ekranie pojawił się pierwszy dokument: 187 000 euro zapłacone za rzekomą misję konsultingową w branży turystycznej dla firmy, której beneficjentem była Clara.
Potem pojawił się zegarek za 64 000 euro, samochód zarejestrowany na jego kuzyna, apartament w Neuilly, kilka prywatnych podróży, faktury rozbite tuż poniżej progu kontroli i kontrakty przyznane Morel Bâtiment ze sztucznie zawyżonymi kosztami materiałów.
Przy piętnastym dokumencie Adrien pocił się.
„Nie miałeś prawa mnie szpiegować”.
„Jestem prezesem tej firmy”.
„Twój ojciec jest przewodniczącym grupy”.
„Mój ojciec zrezygnował 18 miesięcy temu. Wiedziałbyś o tym, gdybyś kiedykolwiek słuchał, jak opowiadam o mojej pracy”.
Wpatrywał się w Elise, jakby była obcą osobą.
„Wrobiłaś mnie”.
„Obserwowałem, jak wybierasz”.
Malik położył przed nim dokumenty.
„Twoje zawieszenie, zwrot aktywów i zrzeczenie się mandatów”.
„A jeśli odmówię?”
Eliza spojrzała mu w oczy.
„Kompletne akta zostaną przesłane do Krajowej Prokuratury Finansowej dziś po południu”.
„Nigdy byś się nie odważył”.
Wstała.
„Wczoraj wyszedłeś z naszego apartamentu, myśląc, że będę płakała całą noc. Dziś rano wróciłeś do pustej willi. Do południa twoje karty przestały działać”. O 14:00 twoje biuro zostało zamknięte. Czy brzmię, jakbym blefował?
Zadzwonił telefon Adriena. Jego ojciec krzyczał tak głośno, że słyszał go cały pokój.
„Coś ty zrobił? Grupa Varenne anulowała nasze kontrakty! Banki zamrażają nasze linie kredytowe! Dostawcy żądają natychmiastowej zapłaty!”
Adrien spojrzał na Elise.
Zdał sobie sprawę, że jego rodzinny biznes również od niej zależy.
„Eskortuj pana Morela z powrotem” – rozkazała.
Kiedy zobaczył zbliżających się funkcjonariuszy, jego gniew przerodził się w panikę.
„Elise, zaczekaj. Możemy to naprawić”.
„Już rozmawialiśmy. Powiedziałeś mi, że kochasz Clarę”.
„Byłem zdenerwowany”.
„Nie. Byłeś szczery”.
„Zrobisz ze mnie swojego wroga”.
Eliza zamknęła teczkę.
„Nigdy nie byłeś wystarczająco ważny, żeby stać się moim wrogiem”.
O godzinie 16:00 Adrien znalazł się przed wieżą bez samochodu, bez telefonu i bez sojuszników. Ojciec już nie odpowiadał. Matka wysłała mu wiadomość: „Nie wracaj, dopóki nie uporządkujesz tego bałaganu”.
Tymczasem Clara pakowała walizki.
Malik pokazał Elise zdjęcia budynku w Neuilly. Młoda kobieta nie drżała. Nie wyglądała na kruchą ani chorą. Szybko spakowała markowe ubrania do dwóch dużych walizek.
„Zarezerwowała lot do Montrealu z przesiadką w Lizbonie” – wyjaśnił Malik.
„Wyślij zdjęcia Adrienowi”.
„Żeby ją powstrzymał?”
„Żeby zobaczył, co wybrała”.
Adrien przybył tuż przed jej wylotem.
„Clara!”
Odwróciła się, a z jej twarzy zniknęła wszelka łagodność.
„Puść moją walizkę”.
„Elise próbuje mnie zniszczyć. Musimy trzymać się razem”.
Clara przyjrzała się jego pogniecionej koszuli i pustym dłoniom.
„Ona nie próbuje cię zniszczyć. Jest skończona”.
„Możemy wszystko odzyskać”.
„Za jakie pieniądze?”
Zamilkł.
„Naprawdę myślałeś, że kochałam cię za to, kim byłeś?” zapytała. „Byłeś żonaty, pretensjonalny i wyczerpujący. Ale miewałeś wybuchy złości”.
„Mówiłeś, że mnie potrzebujesz”.
„Potrzebowałem życia, za które płaciłeś”.
„Za pieniądze mojej żony” – wyszeptał.
Clara zaśmiała się sucho.
„Nawet ty wiedziałeś, czyje to były pieniądze”.
Wybuchła kłótnia. Sąsiedzi sfilmowali scenę. Zanim dzień dobiegł końca, nagrania rozeszły się po całym mieście.
To upokorzenie sprawiło, że Adrien stał się niebezpieczny.
Z taniego hotelu w Clichy opublikował długą wiadomość, w której oskarżył Élise o zrujnowanie mu życia, ponieważ próbował pomóc choremu przyjacielowi w noc poślubną.
Nie wspomniał o firmach-słupach, mieszkaniu ani defraudacji. Przedstawił się jako odważny mężczyzna, ofiara zaborczej, bogatej dziedziczki.
W ciągu kilku godzin tysiące internautów stanęło w jego obronie. Élise została przedstawiona jako bezwzględna kobieta, która wykorzystuje swoje pieniądze, by ukarać męża. Niektórzy mówili nawet o nadużyciach finansowych.
Dokładnie o godzinie 11:00 Varenne Group opublikowała chronologię wydarzeń.
22:16: Adrien opuszcza Villa des Embruns.
22:51: Jego samochód wjeżdża na parking Clary Dumas.
