Na przykład mogą pomijać fragmenty osi czasu, powtarzać te same frazy lub unikać szczegółów, takich jak czas, miejsce lub osoby zaangażowane.
Powód, dla którego to działa, jest taki, że prawda opiera się na pamięci, podczas gdy kłamstwa opierają się na konstrukcji. Pamięć może być niedoskonała, ale ma solidne podstawy.
Kłamstwa z kolei wymagają ciągłego korygowania, aby pozostać wiarygodne.
Im bardziej szczegółowe musi być wyjaśnienie, tym trudniej zachować spójność.
Zadając to pytanie, ważne jest, aby nie przerywać od razu. Pozwól osobie mówić swobodnie. Obserwuj, jak naturalnie płynie historia.
Po zakończeniu rozmowy możesz zadać to samo pytanie ponownie, ale w nieco innej formie, na przykład: „Czy możesz mi to jeszcze raz wyjaśnić?”. Jeśli historia ulegnie znaczącej zmianie, może to oznaczać, że pierwotna wersja nie była stabilna.
