Poszłam odwiedzić noworodka mojej siostry, ale mąż potajemnie całował ją w czoło: „Nasz syn będzie nosił moje nazwisko. Claire nadaje się tylko do sfinansowania naszego życia”. Moja siostra zadrwiła: „I tak jej ciało nie da nikomu dzieci”. Krew zastygła mi w żyłach. Nie wpadłam do środka. Nie uroniłam ani jednej łzy. Po cichu wróciłam do samochodu, żeby przygotować „niezapomniany” prezent dla ich nowej, idealnej rodziny…

„Nie dotykaj mnie.”

Spojrzałam na małego Matthew po raz ostatni. „Zasługuje na coś o wiele lepszego niż ten obrzydliwy bałagan.” Odwróciłam się do Dereka. „Ja też.”

Wyszłam. W windzie adrenalina uleciała. Zobaczyłam swoje odbicie w polerowanym mosiądzu. Mój policzek był mocno czerwony.

„Spisałaś się fenomenalnie” – powiedziała Lauren.

Wtedy się załamałam. Tylko kilka cichych, gorących łez za kobietą, którą kiedyś byłam – kobietą, która przez lata starała się być łatwa do kochania, stając się niesamowicie łatwą do wykorzystania.

Maszyna prawna ruszyła z przerażającą prędkością. W ciągu siedemdziesięciu dwóch godzin Lauren uzyskała natychmiastowe nakazy finansowe i złożyła sfałszowany podpis u prywatnego detektywa. Mój bank zablokował wspólne linie kredytowe. Derek został odcięty od mojego świata.