Życie z bliznami nadal jest życiem
Dziś Kathy Bates wciąż gra, wciąż nosi rękawy uciskowe i wciąż odpowiada na pytania o swoje zdrowie. Robi to, ponieważ wie, że publiczne mówienie o chorobie może sprawić, iż ktoś inny poczuje się mniej samotny.
W 2023 roku przyznała w wywiadzie, że czasem, gdy jest sama w domu, zdejmuje rękawy i pozwala rękom puchnąć. „To boli” — mówi. „Ale to też jest moje ciało. I mam do niego prawo, nawet gdy wygląda inaczej niż chciałabym”.
Nie napisała jeszcze pamiętników. Gdyby jednak kiedyś to zrobiła, ich tytuł mógłby brzmieć: „Rękawy, które widzą wszyscy”.
Kathy Bates nie jest już osobą, która ukrywa słabość. Stała się kimś, kto pokazuje ją światu i mówi: to również jest życie. Nieidealne, bolesne, z bliznami, ale nadal warte przeżycia.
