Wszedłem na imprezę grillową przemoczony i cały w błocie, a ojciec mojej narzeczonej uśmiechnął się do mnie szyderczo: „Naprawdę wyglądasz jak śmieć”. Zacisnąłem pięści, gotowy odwrócić się i wyjść… gdy drzwi rezydencji powoli się otworzyły.

Wyglądała na wyczerpaną. „Nie mogę znaleźć domu. Kierowca zostawił mnie na złym skręcie”.

Jej buty były przesiąknięte błotem, a nie miała telefonu. Nie mogłem jej tam zostawić. Pomogłem jej wsiąść do samochodu, podkręciłem ogrzewanie i próbowałem poskładać w całość jej miejsce. Jedyne, co pamiętała, to że jej dom miał żelazną bramę i długi kamienny podjazd gdzieś w pobliżu.

Jechaliśmy drogą za drogą, a deszcz się nasilał. Dwa razy moje opony zatonęły w miękkim błocie, próbując zawrócić. Zniszczyłem sukienkę, wypychając samochód. W końcu wskazała słabo przed siebie.

„Ta brama… tam”.