Tyler rzucił jej spojrzenie. Za późno.
Pozwalam ciszy się przedłużać.
Benjamin otworzył swoją skórzaną teczkę. „Pani Bennett poprosiła mnie, żebym był świadkiem kilku decyzji dotyczących jej majątku, własności i aktu oskarżenia, który zamierza złożyć”.
„Przestępca?” warknęła Vanessa. „Przeciwko komu?”
Detektyw Reyes pochylił się do przodu. „Zacznij od napaści. Potem próba wymuszenia. Możliwe znęcanie się nad osobą starszą. Zależy, co jeszcze znajdziemy”.
Tyler zaśmiał się raz, brzydki i chudy. „To szaleństwo. Mamo, powiedz im. To była kłótnia”.
Dotknąłem swojego policzka.
W pokoju zapadła całkowita cisza.
Jego wzrok powędrował w stronę siniaka. Po raz pierwszy wstyd niemal go ogarnął. Prawie.
A potem duma zabiła wszystko.
„Naprawdę chcesz zniszczyć życie własnego syna?”
„Nie” – powiedziałem. „To ty to zrobiłeś”.
