Mój mąż zaciągnął mnie na imprezę, żeby zaimponować nowemu szefowi. „Odsuń się, twoja sukienka jest żenująca” – syknął. Kiedy pojawił się miliarder, zignorował uścisk dłoni mojego męża. Podszedł prosto do mnie, wziął mnie za rękę i wyszeptał ze łzami w oczach: „Szukałem cię 30 lat… Nadal cię kocham”.

„Dzisiejsza noc zadecyduje o wszystkim” – mruknął. „Jeśli Vale mnie polubi, zostanę dyrektorem regionalnym”.

„A jeśli nie?”

Jego wzrok powędrował w moją stronę. „To nie psuj tego”.

Jego asystentka, Mara, pojawiła się w eleganckiej srebrnej sukience, a jej dłoń spoczywała zdecydowanie zbyt wygodnie na jego ramieniu.

„Caleb” – powiedziała gładko – „szukają cię”.

Wtedy mnie zauważyła.

„Och… przyprowadziłeś żonę”.

Słowo wydało mi się suche i puste.