Kiedy mój mąż nazwał moją matkę idiotką i uderzył mnie w kuchni, nie wiedział, że właśnie obraził kobietę, która przyszła odebrać mu firmę, nazwisko i władzę nade mną

To był pierwszy wielki zwrot.

Drugi przyszedł wtedy, gdy przesłuchano jego księgową, Martę.

Marta była kobietą, którą Marek przedstawiał jako „szarą myszkę od papierów”. Cicha, drobna, zawsze z teczką przy piersi. Kiedy zobaczyłam ją w prokuraturze, spodziewałam się, że będzie go bronić. Ona jednak spojrzała na mnie i powiedziała:

—Przepraszam. Bałam się.

Potem wyjęła pendrive.

Przez dwa lata kopiowała dokumenty. Faktury, maile, wiadomości głosowe. Miała też nagranie, na którym Marek mówił:

„Anka i tak nic nie zrozumie. Jej matka jest głupia jak but, a ona cała w nią. Podsunę jej papier, powiem, że to do urzędu, podpisze wszystko.”

Kiedy odtworzono to nagranie, nie zabolały mnie słowa.