Ten e-mail stał się później dowodem A w śledztwie prokuratora okręgowego hrabstwa Riverside. Harrison został oskarżony 14 tygodni później o oszustwo, fałszerstwo i spisek. Przyznał się do dwóch zarzutów i otrzymał nakaz zapłaty w zawieszeniu, wyrok w zawieszeniu i 3 lata nadzoru kuratorskiego, zakaz pełnienia funkcji powierniczych lub kierowniczych przez 7 lat.
Miller Manor Group został mi zwrócony w całości – budynki wybudowane przez mojego dziadka, umowy najmu lokali użytkowych, kwartalne raporty, które moja matka przynosiła na kuchenny stół – wszystko to z powrotem na moje nazwisko. Tiffany Graves przyznała się do winy za wykroczenie polegające na pobiciu. Została ukarana pracami społecznymi i grzywną. Harrison pokrył moje koszty prawne, koszty biegłego księgowego i dr.
Yolandy Marsh na mocy nakazu sądowego. Gerald, co trzeba przyznać, wysłał Simonowi krótki, profesjonalny e-mail, w którym poinformował, że nie był świadomy pełnego zakresu działań swojego klienta i nie będzie go reprezentował w przyszłości. Moja córka urodziła się w środę, 6 tygodni po… Słyszenie. Nazwałam ją Eleanor. Po mojej babci, która przewiozła mnie obok budynków Miller Manor, gdy byłam mała i nauczyła mnie, co to znaczy budować coś trwałego.
Po mojej mamie, która tańczyła na moim weselu i nigdy nie dożyła końca tej historii. Ellander Jane Miller Prescott, wszystkie imiona, każde z osobna. Ważyła 8 funtów i 4 uncje. I patrzyła na mnie na sali porodowej z tym specyficznym, starodawnym wyrazem twarzy, jaki mają noworodki. Takim, który wygląda, jakby właśnie przybyły z jakiegoś ogromnego miejsca i zastanawiały się, co zrobić z tym nowym miejscem.
Dra była…
ere. Simon przysłał kwiaty. Dr Vasquez, która w swoich notatkach zapisywała możliwe problemy rodzinne i nieustannie obserwowała, po cichu skserowała każdy istotny dokument, gdy gabinet Simona zażądał dokumentacji. Doktor Vasquez wpadła w przerwie i trzymała Ellaner przez 7 minut. Patrzyłam, jak trzyma moją córkę i myślałam o wszystkich ludziach, którzy po prostu wykonywali swoją pracę, co było również innym sposobem na powiedzenie, że po prostu mnie widzieli.
Dennis ze swoimi równoległymi dokumentami. Dr Vasquez ze swoimi skrupulatnymi notatkami. Simon z siniakiem na szczęce, wchodzący na zamkniętą salę sądową dokładnie wtedy, gdy powinien tam być. Okazuje się, że sprawiedliwość to nie jeden dramatyczny młotek. To sto drobnych aktów dokumentacji w rękach ludzi, którzy nie odwracają wzroku.
