„Moja teściowa wyrzuciła przygotowane przeze mnie jedzenie i powiedziała: »Nawet pies by tego nie zjadł«, ale zbladła i upuściła talerz, gdy najsłynniejszy szef kuchni na świecie wszedł i skłonił się przede mną: »Szefie, personel już na ciebie czeka«”.

„Zjedz to, Sofio. Weź to, co ugotowałaś ze śmietnika i zjedz. Mówiłaś, że było pyszne, prawda? Udowodnij to.”

„Proszę… przestań…” – krzyknęłam. „Jestem człowiekiem… nie zmuszaj mnie do jedzenia ze śmietnika…”

—Nie obchodzi mnie to! Albo będziesz jadł, albo wywalę cię z tej rodziny!

Łzy spływały mi po twarzy.
Powoli podchodziłem do kosza na śmieci, drżącymi rękami.
Byłem gotów schować dumę do kieszeni, żeby uniknąć sceny.

Kiedy miałem wziąć brudne mięso…