Mąż przywitał mnie przy kolacji. Bez ostrzeżenia, po prostu cisza. W jednej chwili śmiałam się z żartu szwagra… W następnej moja głowa gwałtownie przechyliła się na bok. Nikt się nie poruszył. Potem jego matka nachyliła się i szepnęła: „Zostałam… nie bądź mną”.

Potem uniosłam telefon.

Odtworzył się film.

Jadalnia.

Śmiech.

Jego ręka się unosi.

Poklepanie.

Evelyn szepcze:

„Zostałam. Nie bądź mną”.

Richard rzucił się na mnie.

Ale drzwi balkonowe otworzyły się za nim.

Mara weszła pierwsza.

Potem inspektor Reyes.

Potem umundurowani funkcjonariusze.