„Nie możesz go opłakiwać, jakbyś nie pomogła zniszczyć tego, co próbował chronić”.
Zamknęła oczy i skinęła głową.
Dzieci wciąż zadawały pytania, na które nie potrafiłam w pełni odpowiedzieć.
Nie prosiła o wybaczenie.
Mijały miesiące.
Przestałam spać po stronie Liama w łóżku.
Złożyłam jego bluzę i schowałam ją.
Dzieci wciąż zadawały pytania, na które nie potrafiłam w pełni odpowiedzieć.
Pewnej nocy Ava zapytała: „Czy tata wiedział, że go kochamy?”.
