Moja córka zadzwoniła do mnie z płaczem w dniu jego ukończenia szkoły. Jej matka pocięła jej biret i togę. Zostawiła liścik: „Nie jesteś już moją córką. Porażka”. Chciała opuścić ceremonię, ale spojrzałem na nią i powiedziałem: „Ubieraj się. Mam plan”. Kiedy wywołali jej imię i nazwisko, by zostać validictorian, audytorium wybuchło. Twarz jej matki zbladła, gdy zobaczyła…

Rozdział 1: Anatomia pęknięcia

Późnopopołudniowe słońce sączyło się przez żaluzje mojego biura w centrum miasta, tnąc pomieszczenie na długie, złote wstęgi na mahoniowym biurku. To była przestrzeń, którą zaprojektowałam jako fortecę – sanktuarium planów, stali i szkła, gdzie spędziłam więcej nocy, niż odważyłam się przyznać. Właśnie mozolnie pracowałam nad schematami konstrukcyjnymi Centrum Morrisona, a mój długopis unosił się nad anomalią nośną w pobliżu wschodniego holu, gdy mój telefon zawibrował na polerowanym drewnie.

Na wyświetlaczu widniał napis: Isabella Griffin.

Moja córka.