„Mój ojciec nazywał mnie „córką romansu” przez dwadzieścia osiem lat… aż do dnia, w którym pokazał test DNA sześćdziesięciu członkom naszej rodziny, żeby mnie zniszczyć”.

Bo o rodzinie nie decyduje laboratorium.

Rodzina to ta, która trwa.

Ta, która chroni.

Ta, która wierzy w ciebie, kiedy o wiele łatwiej byłoby cię oskarżyć.

I po dwudziestu ośmiu latach straconych na próby zrozumienia, do kogo należę…

W końcu zrozumiałem, że nie urodziłem się po to, by zanurzyć się w okrucieństwie Étienne’a Delacroix.

Urodziłem się, by je raz na zawsze zniszczyć.