Spojrzała na mnie moimi oczami.
„Walcz mądrze.”
Tak też zrobiłem.
Podczas gdy Ethan udzielał wywiadów na temat utraty swojej „ukochanej żony”, ja spotkałem się z panem Haldenem.
Podczas gdy Clara zamieszczała w internecie filtrowane żale, ja oddałem telefon Emmy analitykowi kryminalistycznemu.
Podczas gdy władze przyspieszały pochówek, złożyłem wniosek o jego opóźnienie i zażądałem niezależnej opinii lekarskiej.
A gdy stali w tym kościele, byłem przekonany, że smutek mnie oślepił –
Prawda już była poruszająca.
Cicho.
Dokładnie.
W ich kierunku.
CZĘŚĆ 2 — Pułapka, która już została zastawiona
Pan Halden nie zastanawiał się długo.
Przewracał kartkę pewnymi palcami, jakby to była rutyna – jakby to, co będzie dalej, zostało już postanowione na długo przed tym, zanim ktokolwiek przekroczył próg tego kościoła.
„Jeśli moja śmierć nastąpi w podejrzanych okolicznościach” – przeczytał, każde słowo wypowiadając jasno i rozważnie – „moja matka będzie miała pełne prawo wszcząć postępowanie cywilne, ujawnić wszystkie zebrane dowody i skorzystać ze mojego prawa głosu przeciwko mojemu mężowi, Ethanowi Vale’owi, we wszystkich sprawach korporacyjnych”.
W ławkach rozległ się szmer.
Tym razem nie miękko.
Ostry.
Głodny.
Wyraz twarzy Ethana uległ zmianie.
Nie panikować.
Jeszcze nie.
Uznanie.
