Jej ojciec w końcu wyglądał na mniej rozgniewanego niż zawstydzonego.
Kontynuowała. „Chloe zbiła lub zgubiła kilka par okularów w ciągu ostatniego roku. Powiedzieliśmy jej, że jeśli to się powtórzy z powodu jej nieostrożności, każemy jej poczekać kilka dni przed wymianą oprawki. Optyk powiedział, że oprawka z zaklejoną taśmą jest nadal bezpieczna i nadaje się do użytku przez krótki czas. Pomyśleliśmy, że każąc jej czekać do weekendu, nauczymy ją większej ostrożności”.
Powiedziałam: „A zamiast tego została zastraszona”.
Twarz matki się skrzywiła. „Tak”.
Chloe wyszeptała: „Nie powiedziałam ci, bo myślałam, że powiesz, że to moja wina”.
Potem ojciec Chloe zwrócił się do Mii.
Jej ojciec w końcu wyglądał na mniej rozgniewanego niż zawstydzonego.
Powiedział: „Wiedzieliśmy, że się wstydzi. Nie wiedzieliśmy, że sytuacja stała się aż tak poważna”.
Mia spojrzała na Chloe i zapytała: „Dlaczego nie powiedziałaś mi prawdy?”.
Chloe otarła twarz. „Bo nie chciałam, żeby ktokolwiek wiedział, że rodzice znowu mnie karzą”.
To wylądowało.
Potem ojciec Chloe zwrócił się do Mii.
Spojrzała na niego, jakby samo pytanie było dziwne.
„Czy to prawda, że sprzedałeś swoje klocki Lego?”.
Mia skinęła głową.
„Wszystkie?”.
„Tak”.
