Niektóre zakończenia nie wymazują horroru, który był wcześniej. Niektóre zakończenia nie zmieniają zdrady w lekcję, a bólu w coś pięknego. Twój syn wciąż nosił blizny. Ty wciąż nosiłeś w sobie poczucie winy. Lupita wciąż budziła się w nocy, myśląc, że słyszy krzyki Mateo z sąsiedniego pokoju.
Ale Camila poniosła porażkę.
Próbowała zamienić ból twojego syna w szaleństwo.
Próbowała zamienić twoją miłość w broń.
Próbowała pogrzebać prawdę pod gipsem, pod gipsem, gazą i wątpliwościami ojca.
Ale prawda poruszyła.
Prawda ugryzła.
Prawda wypełzła.
A kiedy w końcu ujrzała światło dzienne, zrobiła to, co prawda zawsze robi.
Przeraziła każdego kłamcę.
