Mój były mąż zaprosił mnie na pierwsze urodziny syna, którego spłodził z kochanką, tylko po to, by przy wszystkich nazwać mnie bezpłodną. Ale kiedy przybyłam ręka w rękę z osobą, którą pogrzebał w zapomnieniu, jego uśmiech zniknął.

Tylko jego oczy się poruszały, szukając wyjścia.

Adrien spojrzał na dziecko.

Nie płakał.

Ale szczęka mu drżała.

„Nie wiedziałem, że mam syna” – powiedział łamiącym się głosem. Ukradli mi nawet to.

Camille pokręciła głową.

„Myślałam, że Adrien nie żyje. Serge powiedział mi, że umarł, zanim dowiedział się o dziecku. Powiedział, że dla honoru rodziny uzna dziecko”.

Wybuchnęłam smutnym śmiechem.

„Jaki hojny człowiek”.

S

Serge odwrócił się do niej.

„Cicho bądź”.

Camille wstała.

Po raz pierwszy nie przypominała już zwycięskiej pani.

Przypominała przerażoną kobietę, która tuliła swoje dziecko.