Pochowany
Kobieta była jej bliźniaczką.
Zaufany partner był potworem.
Opowiadają o tym jak o duchach, dramacie sądowym, cudzie, skandalu.
Ale tak się tego nie opowiada.
Kiedy Mateo jest starszy i pyta o całą prawdę, siadasz z nim na werandzie i mówisz mu, co jest gotowy udźwignąć.
Mówisz mu, że jego matka była odważna.
Mówisz mu, że Klara była odważna.
Mówisz mu, że pieniądze mogą ukryć zło na chwilę, ale nie na zawsze.
Mówisz mu, że władza nic nie znaczy, jeśli nie jest używana do ochrony ludzi, którzy sami nie potrafią się obronić.
A potem mówisz mu to, co najważniejsze.
„Widziałeś ją” – mówisz.
Mateo wygląda na zawstydzonego.
„Byłem mały”.
„Miałeś rację”.
„Wyglądała inaczej”.
„Tak”.
„Ale jej oczy nie”.
