Zapomnieć czy pamiętać, milczeć czy mówić, godzić się na niesprawiedliwość czy walczyć o prawdę. I za każdym razem, gdy decydujemy się pamiętać, za każdym razem, gdy decydujemy się opowiedzieć te historie, odwdzięczamy się tym kobietom, odzyskując odrobinę godności, która została im skradziona. Mówimy im: „Istniałyście, miałyście znaczenie i nigdy nie zostaniecie zapomniane.
I tak historia Jednostki Medycznej 19 jest wciąż żywa, nie jako relikt przeszłości, ale jako przestroga dla teraźniejszości; nie jako zamknięty rozdział, ale jako przypomnienie, że czujność jest wieczna, że ludzkość jest krucha i że my wszyscy, każdy z nas, musimy zdecydować się chronić tę ludzkość dzisiaj, jutro i zawsze.
