Tej nocy, po tym, jak wszyscy wyszli, siedziałeś sam w swoim biurze.
System bezpieczeństwa z 16 kamerami wciąż istniał, był ulepszony i zabezpieczony. Nagranie z tej strasznej nocy pozostało zarchiwizowane w trzech legalnych lokalizacjach. Nie oglądałeś go od ponad roku.
Ale otworzyłeś folder po raz ostatni.
Nie ten filmik z Pauliną.
Ten późniejszy filmik.
Kamera przy wejściu pokazywała Rosalíę w kajdankach, bliźniaki krzyczące, a ty spóźniłeś się.
Obejrzałeś tylko dziesięć sekund.
Wtedy przestałeś.
Nie potrzebowałeś już filmu, żeby zapamiętać lekcję.
Dwór może się skrywać za
marmur ind.
Diamentowa bransoletka może stać się bronią.
Kłamstwo może nosić markowe ubrania i mówić z perfekcyjną gramatyką.
A czasami osoba, którą wszyscy lekceważą, jest jedyną w domu z czystym sercem.
Zamknąłeś teczkę.
Potem ją schowałeś.
Przed biurem usłyszałeś śmiech bliźniaków z Capitánem na korytarzu. Za nim rozległ się głos Rosalíi, która karciła ich, żeby nie biegali blisko schodów. Dźwięk wypełnił dom w sposób, w jaki nigdy nie słyszałeś o pieniądzach.
Wstałeś i otworzyłeś drzwi.
